W kraju wytwarza się obecnie 21 preparatów krwiopochodnych, a w Instytucie Hematologii i Transfuzjologii gromadzi się krew pępowinową jako źródło komórek macierzystych szpiku do celów przeszczepu. Krew tę przechowuje się w stanie zamrożonym w Banku Krwi Pępowinowej.

Wcześniej, według dokumentacji opracowanej w Instytucie w latach 50-tych, wdrożono do produkcji w Polsce preparaty albumin i immunoglobulin, choć nigdy nie zaspokoiła ona w pełni zapotrzebowania. Innym lekiem opracowanym w przeszłości w Instytucie jest dekstran. Dokumentację tego ostatniego przekazano do ZSRR, gdzie jest produkowany do dziś pod nazwą "Poliglukin". Również w latach 50-tych wytworzono w Instytucie preparat aminokwasów do wlewań dożylnych, który przekazano do produkcji do POLFY", gdzie był wytwarzany na skalę przemysłową do połowy lat 70-tych.

W latach 70-tych w Instytucie wdrożono do praktyki metody przechowywania krwinek czerwonych w stanie zamrożonym oraz ulepszono metody konserwowania tych komórek w stanie płynnym. Badano rozmaite metody konserwacji płytek krwi, m.in. przy zastosowaniu wymienników jonowych podstawionych fosforanami. Opracowano metodę przechowywania płytek krwi w stanie zamrożonym z zastosowaniem glicerolu i sulfotlenku dwumetylu jako środków krioochronnych i zbadano wpływ zamrażania na funkcję płytek. Sprawdzono też możliwość przechowywania szpiku kostnego w stanie zamrożonym. W tym samym okresie opracowano i przekazano do przemysłu zestaw diagnostyczny do wykrywania antygenu HBs metodą elektroimmunoprecypitacji. Był on wytwarzany na skalę przemysłową przez kilka lat. Innym osiągnięciem o znaczeniu praktycznym było opracowanie prostej i wydajnej metody otrzymywania koncentratu czynnika krzepnięcia VIII, nazwanego frakcją C-I oraz wdrożenie technologii wytwarzania koncentratu czynnika IX. Wdrożono też do produkcji i uruchomiono metody kontroli jakości preparatów immunoglobuliny anty-D i anty-HBs. Pierwsza immunoglobulina służy do profilaktyki konfliktu pomiędzy matką a płodem w zakresie antygenu Rh, druga zapewnia kilkutygodniową odporność bierną na zakażenie wirusem żółtaczki typu B. Przez wiele lat preparaty te były wytwarzane w Instytucie. Obecnie ich produkcja została przejęta przez przemysł.